Barrett-slokdarm

Bij een Barrett-slokdarm is het slijmvlies onderin de slokdarm veranderd. Normaal is dit slijmvlies lichtroze. Bij een Barrett-slokdarm wordt het donkerroze en lijkt het meer op het slijmvlies van de maag. Hierdoor is er een iets grotere kans op slokdarmkanker. Lees hier meer over de aandoening en over de behandeling in ons ziekenhuis.

Wat is de slokdarm?

De slokdarm is een buis die eten en drinken van de mond naar de maag brengt. Aan de binnenkant zit een beschermende laag slijmvlies.

Oorzaken

Een Barrett-slokdarm ontstaat meestal door reflux. Hierbij stroomt maagzuur terug in de slokdarm. Dit heet ook wel brandend maagzuur. Door het maagzuur kan de slokdarm geïrriteerd of ontstoken raken. Als dit lange tijd gebeurt, kan het slijmvlies veranderen in Barrett-slijmvlies.

Ongeveer 1 op de 10 mensen met langdurige reflux krijgt een Barrett-slokdarm. De meeste mensen met brandend maagzuur krijgen dit dus niet.

Soms ontstaat een Barrett-slokdarm ook bij mensen die nooit klachten van brandend maagzuur hebben gehad. Waarom de één het wel krijgt en de ander niet, is niet precies bekend.

Een Barrett-slokdarm komt vooral voor bij:

  • mannen ouder dan 50 jaar
  • mensen die lang last hebben van brandend maagzuur

Vrouwen kunnen ook een Barrett-slokdarm krijgen, maar het komt vaker voor bij mannen. Ook jongere mensen kunnen het krijgen, maar die kans is kleiner. Naar schatting heeft 1 tot 2% van de volwassenen in Nederland een Barrett-slokdarm.

Klachten

Een Barrett-slokdarm zelf geeft meestal geen klachten. Veel mensen met een Barrett slokdarm hebben wel lang last gehad van brandend maagzuur: een branderig gevoel achter het borstbeen en/ of zure oprispingen.

Onderzoek

Om te onderzoeken of u een Barrett-slokdarm heeft, krijgt u een kijkonderzoek van de slokdarm en maag. Dit heet een gastroscopie. Meer informatie vindt u in de folder Maagonderzoek | Diakonessenhuis.

De arts brengt via de mond een dunne, flexibele slang met een camera in. Hiermee bekijkt de arts de slokdarm en maag.

Tijdens het onderzoek haalt de arts kleine stukjes weefsel weg. Dit heet een biopsie. Het weefsel wordt onderzocht in het laboratorium.

Na dit onderzoek kan de arts met zekerheid zeggen of u een Barrett-slokdarm heeft.

Soms wordt een Barrett-slokdarm toevallig ontdekt tijdens onderzoek voor iets anders.

Behandeling

Een Barrett-slokdarm wordt vaak behandeld met leefstijladviezen en met medicijnen die het maagzuur remmen. Een kleinere groep heeft ook een ingreep nodig.

Controle bij een Barrett-slokdarm

Een kleine groep mensen met een Barrett-slokdarm heeft een grotere kans op slokdarmkanker. Daarom krijgen zij regelmatig een controle met een gastroscopie.

Dit geldt voor:

  • mensen met een Barrett-slokdarm van 5 centimeter of langer
  • mensen van wie een ouder, broer of zus slokdarmkanker heeft gehad

Tijdens de controle bekijkt de arts het slijmvlies. Ook worden kleine stukjes weefsel weggehaald voor onderzoek.

Het laboratorium onderzoekt of er afwijkende of onrustige cellen aanwezig zijn. Dit heet dysplasie.

Het doel van de controles is om afwijkingen vroeg te ontdekken.

Hoe vaak controle nodig is, hangt af van:

  • de lengte van de Barrett-slokdarm
  • de uitslag van het weefselonderzoek

Uw arts bespreekt met u hoe vaak controle nodig is.

Worden er afwijkende cellen of vroege slokdarmkanker gevonden? Dan volgt een behandeling.

Contact

Met vragen of voor het maken van een afspraak kunt u bellen met de polikliniek MDL via 088 250 6777.