Lianne werd na 37.5 weken ingeleid: ‘Ik hield zelf de regie’

Lianne droomde van een snelle (thuis)bevalling, maar door medische klachten liep haar zwangerschap heel anders. Dankzij de betrokken zorg in het Diakonessenhuis hield ze toch zelf de regie. ‘Ook al ging het niet zoals verwacht, ik keek vol vertrouwen uit naar de geboorte van onze dochter.’

Een pittige start

Lianne hoopte op een natuurlijke en makkelijke bevalling, net als bij haar moeder en zusje. Maar vanaf week 24 kreeg ze veel last van harde buiken en bekkenpijn. Een spannende periode brak aan waarin ze veel rust moest nemen. ‘De zwangerschap voelde voor mij niet als een roze wolk’, vertelt Lianne. De pijn, hormonale schommelingen en harde buiken leidden tot angst voor een vroeggeboorte en zorgen over de gezondheid van haar baby. Via haar verloskundige werd ze doorverwezen naar de POP PLUS polikliniek in het Diakonessenhuis. Een polikliniek waar je heen gaat als je extra begeleiding nodig hebt tijdens jouw zwangerschap. ‘Daar werd ik heel lief geholpen. Door fijne gesprekken en medicatie kreeg ik meer rust.’

Lianne komt naar het ziekenhuis voor een bezoek aan de Triage.

Toch een medische zwangerschap

Na 35 weken kreeg Lianne ook bloedverlies en nog vaker last van harde buiken. Ze bleek al ontsluiting te hebben. ‘Daar schrokken we ondanks de lastige zwangerschap toch van, want 35 weken was erg vroeg.’ Lianne ging voor controle naar de afdeling Triage. ‘Het team was super fijn. Ik kreeg CTG-scans en mocht uiteindelijk na twee dagen naar huis. Vanaf dat moment was mijn zwangerschap medisch en wist ik zeker dat ik in het Diak ging bevallen en niet bij mijn eigen verloskundige. Mijn verwachtingen moest ik toen echt bijstellen.’

Lianne krijgt onderzoek in het ziekenhuis

Samen beslissen over de inleiding

Na een paar weken besloten de artsen en Lianne in overleg om de bevalling op te wekken (inleiden). Omdat Lianne erg moe was, bespraken ze of ze de volgende dag konden starten. ‘We keken samen goed naar de risico’s. Het kon veilig, dus we kregen die extra dag rust. De volgende ochtend dachten we vol goede moed: Oké, nu gaan we er samen voor. Ik kon vanaf dat moment zelf de regie nemen.’

Bevallen op je eigen manier

Vanaf het moment dat de bevalling begon, viel er een last van Lianne’s schouders. Met haar eigen muziek en een lavalamp bij het bevalbad maakte ze samen met partner Jan-Willem de kraamsuite tot hun eigen plek. ‘Ik wilde niet te veel mensen over de vloer en het team hield daar goed rekening mee. Ik voelde echt: ‘Je mag het op jouw manier doen en wij zijn er als je ons nodig hebt’.  

Verloskundigen Jonne en Judith begeleidden Lianne en luisterden goed naar haar wensen. Lianne: ‘Binnen één druk op de bel waren ze er als ik veel pijn of vragen had. Mijn bevalling kwam snel op gang. Jonne zei nog net op tijd ‘Jij wilde toch in bad bevallen? Dan moeten we dat nu snel gaan opzetten!’. ‘Ik vond dat ontzettend fijn, want ik wilde erg graag een badbevalling.’ Binnen een paar uur werd dochter Joosje geboren. 

Lianne en Jan-Willem kijken terug op een prachtige bevalling, precies zoals ze die voor ogen hadden. Ze zijn dankbaar voor de goede zorg die ze kregen: ‘Iedereen was zo betrokken. Dat gaf ons extra vertrouwen in een goede uitkomst van de zwangerschap en in de bevalling.’

Lianne met dochter Joosje na de bevalling